قۇربان ايت – جاراتۋشى يەمٸز بەلگٸلەپ بەرگەن ەكٸ مەيرامنىڭ ۇلىعى, ايتۋلى مەرەكە. حالقىمىز بۇل مەيرامعا ايرىقشا دايىندالىپ, كٶپشٸلٸكپەن ەرەكشە اتاپ ٶتەدٸ. يسلام دٸنٸ بارشا ادامزاتتى ىنتىماقتاستىققا, اۋىزبٸرلٸككە, ٶزارا سىيلاستىق پەن قۇرمەتكە, ٸزگٸلٸككە شاقىرادى.
ايت – اعايىن اراسىن جاقىنداستىرا تٷسەتٸن, ادامزات بالاسىن يماندىلىققا ۇيىتىپ, قاناعات پەن تەۋبەگە شاقىراتىن ۇلىق مەيرام. بۇل كٷندەرٸ بارشا مۇسىلمان قۇربان شالۋمەن عانا ەمەس, ۇلى اللاعا ۇنامدى ەربٸر ٸزگٸ امالى ارقىلى راببىسىنىڭ رازىلىعىنا, راقىمىنا جاقىنداي تٷسەدٸ.
ٶيتكەنٸ, اراب تٸلٸندەگٸ «قۇربان» سٶزٸ «جاقىن بولۋ», «جاقىنداۋ» دەگەن ۇعىمداردى بٸلدٸرەدٸ. قاسيەتتٸ قۇراندا: «ۇمىتپاڭدار, ولاردىڭ ەتٸ دە, قانى دا ەشقاشان اللاعا جەتپەيدٸ. وعان جەتەتٸن نەرسە – جٷرەكتەرٸڭٸزگە ۇيالاعان تاقۋالىقتارىڭ (شىنايى نيەتتەرٸڭ)» («حاج» سٷرەسٸ, 37-ايات), - دەپ باياندالعان.
قارجىلىق مٷمكٸندٸگٸ جوق ادامعا قۇربان شالۋ – مٸندەت ەمەس. قۇرباندىق ەتٸ اعايىن-تۋىس, كٶرشٸ-قولاڭ, تۇرمىسى تٶمەن وتباسىلارىنا, جەتٸم مەن جەسٸرلەرگە, مٷگەدەكتەر مەن ناۋقاس جاندارعا تاراتىلادى. ەلٸمٸز بۇل كٷندەرٸ اۋىر ٸندەتتٸ باستان كەشٸرۋدە. وسىنداي سىن ساعاتىندا حالقىمىز بەرەكە - بٸرلٸكتٸڭ ٷلگٸسٸن كٶرسەتٸپ, قينالعان جاندارعا كٶمەك قولىن سوزۋدا.
قاسيەتتٸ قۇران كەرٸمنٸڭ شارح سٷرەسٸندە اللا تاعالا: «ەر قيىندىقپەن بٸرگە سٶزسٸز جەڭٸلدٸك كەلەدٸ» - دەيدٸ. اللا تاعالا دۇعا-تٸلەكتەرٸمٸز بەن ساۋاپتى ٸستەرٸمٸزدٸ جەنە شالعان قۇرباندىقتارىمىزدى قابىل ەتٸپ, جاماندىقتىڭ اۋىلىن الىستاتىپ, ەر وتباسىنا امانشىلىق, باق-بەرەكە, مول ىرىزدىق نەسٸپ ەتسٸن!
تەۋەلسٸز قازاقستان مەملەكەتٸنٸڭ مەرەيٸ ٷستەم بولىپ, سٷيٸكتٸ وتانىمىزدا ەردايىم بەرەكە-بٸرلٸك, بەيبٸت زامان بولسىن! ەلٸمٸز امان, جۇرتىمىز تىنىش بولسىن!
ٸزگٸ تٸلەكپەن,
اسقار قاجى ەبٸتايۇلى,
قازاقستان مۇسىلماندارى دٸني باسقارماسىنىڭ
سەمەي ٶڭٸرٸندەگٸ باس يمامى.
