ونىڭ جانسىز دەنەسٸنەن ٷش وقتىڭ ٸزٸ تابىلعانى حابارلاندى. رەسمي تەرگەۋ «نۇرقادٸلوۆ ٶز-ٶزٸن ەكٸ رەت كەۋدەسٸنەن جەنە بٸر رەت باسىنان تاپانشادان اتىپ قازا بولعان» دەگەن قورىتىندى جاسادى. «جۇلدىزدار وتباسىنا» سۇحبات بەرگەن نۇرقادٸلوۆتىڭ جارى ماقپال جٷنٸسوۆا 15 جىل وتاسقان جۇبايىمەن بٸرگە ٶتكٸزگەن كٷندەرٸن ەسكە الىپتى.
يە, ماقپال بۇل جايىندا تالاي رەت سۇحبات بەرگەن. بٸراق, بۇل جولعى وي-پٸكٸرٸ بۇرىنعىلاردان ەرەكشە ەكەن. سونىمەن ول نە دەيدٸ?
«ول تٷسٸمە جيٸ ەنەدٸ»
ونىڭ ارماندارى كٶپ بولاتىن. «مەرەيدٸ مەكتەپكە ٶزٸم الىپ بارامىن» دەيتٸن. ەر ايدىڭ 6-سى كٷنٸ مەرەيدٸڭ تۋعان كٷنٸن ٶتكٸزەتٸن. بالالارعا ارنالعان موتورلى ماشينانىڭ سان تٷرٸن ەكەپ بەرەتٸن. مەرەيدٸڭ ويىنشىق ماشينا جٷرگٸزۋدٸ مەڭگەرگەنٸ سونشالىق, كەيٸن رۋلدٸ بٸر قولىمەن ۇستاپ وتىرىپ-اق ايدايتىن بولدى.
زەكەڭ: «بٸزدٸڭ قىزىمىز كلاسسنىي شوپىر بولادى. ەكەۋمٸزدٸ قالاعان جەرٸمٸزگە الىپ بارىپ, الىپ كەلٸپ جٷرەتٸن بولادى. 10 جاسىنان باستاپ كٶلٸك جٷرگٸزۋشٸلەر مەكتەبٸنە الىپ بارىپ, 13-14 جاسىندا جٷرگٸزۋشٸلٸك كۋەلٸك الىپ بەرەمٸن» دەپ مەز بولاتىن.
«ول ەلٸ دە مەنٸمەن بٸرگە…»
مەنٸڭشە, زەكەڭنٸڭ رۋحى ەلٸ تىنىشتالعان جوق. ٶيتكەنٸ, ٶلتٸرگەن ادامدار تابىلعان دا جوق, جازالانعان دا جوق. قانشا ويلامايىن دەسەم دە, ەسكە الماۋ مٷمكٸن ەمەس. ٷيدٸڭ قاي بٶلمەسٸنٸڭ قابىرعاسىنا قاراسام دا, زەكەڭنٸڭ سۋرەتتەرٸ ٸلۋلٸ تۇر. شىنىمدى ايتسام, زەكەڭ وسى ٷيدە, ٶزٸممەن تۇرىپ جاتقان سيياقتى. تٷسٸمدە ىلعي: «حالدارىڭ قالاي, جانۋليا? مەرەي قالاي?» دەپ جاعدايىمىزدى سۇراپ جٷرەدٸ. ماڭدايىمنان يٸسكەيدٸ. مەرەيدٸ قۇشاقتاپ, بەتٸنەن سٷيەدٸ. «تاماق ٸشسەڭشٸ» دەگەنٸمە: «جانۋليا, اسىعىسپىن. جۇمىسقا, جينالىسقا بارۋىم كەرەك» دەپ اسىعىپ جٷرەدٸ. بٸرەسە سپورتتىق كيٸمٸمەن كەلٸپ: «دەمالىسقا كەتٸپ بارامىن» دەسە, بٸردە جۇمىسقا بارا جاتقانداي كوستيۋم-شالبارىمەن كەلەدٸ. ٷيلەنۋ تويىمىزعا كيگەن اپپاق كوستيۋم-شالبارىمەن دە كەلگەن كەزدەرٸ بولدى. ەكەۋمٸز كەدٸمگٸدەي ەڭگٸمەلەسەمٸز. مەن رەنٸشٸمدٸ, كٶڭٸلٸم تولماعان جايتتاردىڭ بەرٸن اقتارىلىپ ايتامىن.
زەكەڭ: «وڭباعاندار, بٸلٸپ ەدٸم وسىلاي بولارىن! جانۋليا, ۋايىمداما! بەرٸ دۇرىس بولادى! جارايدى, سونان سوڭ سٶيلەسەرمٸز» دەپ كەتٸپ قالادى. جاقىندا عانا تٷسٸمە ەنگەنٸندە مۇرت قويىپ الىپتى. «قويشى, مۇرت ساعان جاراسپايدى ەكەن» دەسەم, «ساعان ۇناي ما دەپ, كٸشكەنە ٶزگەرگٸم كەلٸپ ەدٸ» دەيدٸ. كەيدە تاپ جانىما كەلٸپ تۇرعان سيياقتى بولادى. تٸپتٸ اياعىنىڭ سىبدىرىن, كەۋدەسٸندەگٸ دەم الىسىن سەزگەندەي بولامىن. مۇندايدا سەلك ەتٸپ, ويانىپ كەتەم. ەسٸرەسە, بٸرەۋگە رەنجٸپ, كٶڭٸل-كٷيٸم تٷسكەن سەتتەردە سول كٷنٸ بٸردەن تٷسٸمە كٸرەدٸ. كەيدە جاقسى ارالاساتىن تانىستارىم باس قوسۋلارعا شاقىرىپ جاتادى. كيٸنٸپ, ٷيدەن شىعايىن دەپ تۇرعانىمدا, زەكەڭ «بارما!» دەپ ايتقانداي بولادى سودان بارماي قويامىن. زەكەڭ ەكەۋمٸز بٸرگە تۇرعان 15 جىل ٸشٸندە بٸرٸمٸزسٸز-بٸرٸمٸز دەمالىس ورىندارىنا بارىپ كٶرمەپپٸز. زەكەڭ كەتكەلٸ دە ەشقايدا بارىپ دەمالعان ەمەسپٸن. اياعىم باستىرمايدى.
«بٸرەسە كٷلەمٸن, بٸرەسە جىلايمىن»
ٷيٸمٸزدٸڭ 3-قاباتىندا كٸشٸگٸرٸم ستۋدييام بار. قىزىم ۇيىقتاپ قالعاندا سوندا بارىپ, ەسٸگٸن جاۋىپ الىپ, زەكەڭمەن ٷيدە, دەمالىس ورىندارىندا بٸرگە تٷسكەن بەينەماتەريال-داردى كٶرەمٸن. بٸرەسە كٷلەمٸن, بٸرەسە جىلايمىن. جالعىز ٶزٸم ەمەس, زەكەڭ ەكەۋمٸز بٸرگە كٶرٸپ وتىرعانداي كٷيدە بولامىن. وسىلايشا ساعىنىشىمدى باسامىن. زەكەڭ قازٸر مەنەن الىستا بولعانىمەن, كٷن ٶتكەن سايىن مەن وعان جاقىنداپ بارا جاتقانداي سەزٸنەمٸن.
«يە, جٷدەپ كەتتٸم. سەبەبٸ تىنىمسىز جۇمىس ٷستٸندە جٷرمٸن»
بٸرەۋلەر: «ەلٸ جاسسىڭ. بٸرەۋمەن باس قوسساڭ, ەل ساعان ەشتەڭە دەمەيدٸ. جٷدەپ كەتٸپسٸڭ» دەپ جاتادى. جٷدەپ كەتكەن سەبەبٸم, تىنىمسىز جۇمىس ٷستٸندە جٷرمٸن. گاسترولدەن گاسترول, جول جٷرۋ دە ادامدى شارشاتپاي قويمايدى. قىزىمنان بٶلەك 30 شاقتى ادامدى اسىراپ وتىرمىن. كٶمەك سۇرايتىن تۋعان-تۋىستارىمىزدىڭ بالالارى, تانىستارىم بار. مەن اقشا جيناپ, ونى كاسساعا سالىپ, بايلىق جييۋدى مۇرات ەتكەن ادام ەمەسپٸن. تاپقان قاراجاتىمدى كەرەگٸمشە جۇمساپ, ارتىلعانىن اينالامداعىلارعا تاراتىپ بەرەمٸن. جەتٸمدەر ٷيٸنە دە كٶمەكتەسٸپ تۇرامىن. تەك بٸر اللاعا سىيىنىپ وتىرعان اداممىن. ٷكٸمەتتەن الاتىن 55000 تەڭگە اقشامەن كٷن كٶرۋ دەگەنٸڭٸز — كٷلكٸلٸ نەرسە. «ەر ادامنىڭ ٶز نەسٸبەسٸ بولادى» دەيدٸ. بٸزدٸ اسىراپ وتىرعان — حالىق. توي, گاسترولدٸك ساپارلار ارقىلى, حالىقتىڭ ارقاسىندا كٷن كٶرٸپ وتىرمىز. سول اقشاعا ەن جيناقتارىمدى شىعارىپ, تىڭدارماندارىما سىي رەتٸندە تاراتىپ بەرەمٸن.
