بٸرازدان كەيiن گٷل-گٷل جايناپ, قايتىپ ورالدى. قولىنداعى شىنى ىدىسقا قىردىڭ اق گٷلدەرٸن تولتىرىپ جيناپ الىپتى. ولاردى باقشا ٸشٸندەگٸ گٷل ەگەتٸن الاڭعا اپارىپ وتىرعىزا باستادى. وسى كەزدە ٷيدەن اناسى شىقتى. قىزىن باقشا ٸشٸنەن كٶردٸ دە, جانىنا كەلدٸ
– قاراشى, اپا! مىنا ەدەمٸ بەيشەشەكتەردٸ ادىردان قازىپ الدىم. بiزدiڭ جامال اپاي ايتتى: «تابيعاتتى قورعاۋ كەرەك» دەپ...
– سەن ولاردى كورعاۋدىڭ ورنىنا, ٶسiپ تۇرعان جەرiنەن ٷزiپ ەكەلگەنٸڭ قالاي?
شەشەسٸ مىرس ەتiپ كۋلiپ جiبەردi دە, ٸلە سالماقتى كٷيگە تٷسٸپ:
– سەن دۇرىس جاسامادىڭ, گۋلٸم. تابيعاتتا نە نەرسەنٸڭ بولسا دا ٶز ورنى, زاڭدىلىعى بار. بۇل بەيشەشەكتەر – كٶكتەمنiڭ حابارشىسى. ەرتە گٷلدەيتiنٸ دە سودان. بۇلار قۋراعانىمەن, ورنىن باسقا گٷلدەر باسادى. سونىسىمەن دا ادامعا قىمبات. مىنا گٷلدەر قاي جەردە گٷلدەسە, سول جەردە ۇرىق شاشىپ, ەندiگi جىلى تاعى ٶنiپ شىعار ەدٸ. ال سەن, ولاردى بiلمەستٸكپەن زورلاپ ەكەلدiڭ. جامال اپايىڭنان تابيعاتتى قالاي قورعاۋ جايىندا سۇراپ العانىڭ دۇرىس بولارى ەدٸ.
گٷلٸمنٸڭ بەتٸ نارتتاي بولىپ قىزارىپ, تٶمەن قارادى. شەشەسٸ قىزىنىڭ شاشىنان سيپاپ:
– بۇلاردى ەندٸ وسى ورنىنان قوزعاماي-اق قوي. ەكiنشi رەت قاتەلٸك جاساماۋعا تىرىس. جٷر ٷيگە, تاماق سۋىپ قالادى, – دەدٸ.
گٷلٸم ٸلبٸپ باسىپ, شەشەسiنiڭ سونىنا ەردi. سٶيتسە دە ونىڭ ساناسىندا –تابيعاتتى قالاي قورعايمىز دەگەن ساۋال جاڭعىرىقتاي تاعى قايتالاندى. وسىنى كەلەسi ساباقتا اپايىنان سۇراپ الۋعا بەكiندi.
