شەمٸلگە جازعان حاتتاردان
حال-جايىمدى بٸلسەڭ ەدٸ,
بٸلمەيمٸن قايتەرٸمدٸ...
كٸم سەنەدٸ?
ون جەتٸمدە ٶشٸرٸپ العان وتىم,
قايتەر ەڭ, قايتا قارىپ جٷرسە مەنٸ?
بٸر دەرتكە ۇشىرادىم بۇل كٷندە مەن,
قوشتاستىم ساۋىعىممەن, كٷلكٸممەنەن.
جٷرەگٸم جەرٸك بولعان جاعدايى بار,
بٸر پەلە جاتىر بٸلەم بٷلكٸلدەگەن.
ىنتىعىپ ىڭكىلمەنەن, كٷڭكٸلمەنەن,
جەتكٸزٸپ ايتۋ قيىن قۇر تٸلمەنەن.
بٷگٸن ماعان جيىرما كەرەك بوپ جٷر
الدىندا حور قىزىنىڭ ٸركٸلمەگەن.
بەلگٸلٸ ساعان مەنٸڭ ماۋباستىعىم,
سابىرسىز, اۋزى كٷيگەن الباستىمىن.
كەسەمدٸ الدىمەنەن ٷرلەپ الام,
ىسسى شايدى اۋزىما الماس بۇرىن.
ويلاسام, تالاي-تالاي قىر باسىپپىن,
دوسىم دەپ, «دوڭىزبەن» دە مۇنداسىپپىن...
...شەمٸل-اۋ!
قالىڭ دوستان كالعان سەن ەڭ,
قايتەمٸن?
عاشىقپىن مەن,
شىن عاشىقپىن!!!
عاشىقپىن!
عاشىكپىن دەپ بٸلدٸرمەدٸم,
(بەلگٸلٸ: بٸلدٸرگەنٸم — بٷلدٸرگەنٸم).
جارق ەتٸپ جايدىڭ وتى شاشىلعاندا,
جالت بەرٸپ, قاراۋعا دا ٷلگٸرمەدٸم...
مۇقاعالي ماقاتاەۆ
