بوزاشى قاتىن
– ەكە, بالالاردىڭ پارىزى ەكەن, انامىزدىڭ ورنىنا انا بولا الاتىن بٸرەۋ بولسا, ەكٸ جارتى بٸر بٷتٸن دەگەندەي... – ٷلكەن ۇلى, بىلتىر ٶز قوجالىعىن بٶلەكتەپ الىپ, اۋىلدىڭ شەتٸنە تاۋىق قوراداي تام سالىپ كەتكەنٸ, ٷزٸلدٸ-كەسٸلدٸ سٶز باستادى.
سٶيتكەن ەدٸ, قىزدارىنىڭ ٷلكەنٸ – اناسىنىڭ جانازاسىنا بٸر كەلٸپ, سودان جىلىنا بٸر كەلگەن الىس جاققا ۇزاتىلعان ايسالقىن كٶز جاسى مٶلت ەتٸپ تىسقا جٷگٸرٸپ شىعىپ كەتتٸ.
كٸشٸ قىزى – ەلٸ كٶپ نەرسەنٸڭ پارقىنا بارا بەرمەيتٸن كەنجەسٸ دە, ٷلكەن اعاسىنا جەپ جٸبەرەتٸندەي الا كٶزٸمەن اتا قارادى.
– بالاسى جەسٸر قالعان ەكەسٸنە ٷش قايتارا ايتۋ كەرەك ەكەن, ٷش جولى ايتتىم! – ٷلكەنٸ مٸڭگٸرلەپ زورعا ٷن قاتتى.
ەكەلەرٸ ٷندەمەدٸ. ٷندەگەندە نە دەيدٸ? بالالار ەسەيٸپ ەرقايسىسى ٶز جٶنٸنە كەتەدٸ ەكەن. كولحوزدىڭ جۇمىسىنان كەلسە – ٷيدە جالعىز, ەرمەكتەسەر ادام جوق, ىستىق-ىستىق شاي ۇسىنىپ, ۇزاق تٷندە ىشقىر بوساتاتىن ەيەل جوق دەگەندەي...
بالالارعا وسىلاي ايتىڭدار دەپ استىرتىن اۋىزدارىنا سٶز سالىپ, بۇيرىق بەرٸپ سىرتتا اڭدىپ تۇرعان بەردٸنٸڭ اعاسى ٷيگە ۇرى مىسىقتاي جىلپ ەتٸپ كٸرٸپ كەلدٸ.
– ە-ە, ەكەلەرٸڭنٸڭ جولىن اشتىڭدار ما?! – اعاسى باۋىرىنا بٸر قاراپ, بالالارىنا بٸر قاراپ تۇرىپ قالدى.
بەردٸ وسىنىڭ بەرٸن جاساپ جٷرگەن وسى اعاسى ەكەنٸن توپشىلاپ تۇرعان. بولماسا بالالاردىڭ اقىلى قايدان جەتسٸن.
– ەي, بەردٸ! قاتىن ٶلسە, بايى قوسا ٶلمەيدٸ! ال, بٸرەۋٸن ال! – اعاسى ٶزٸنٸڭ ٶكتەم مٸنەزٸنەن تايمادى. سٶيتتٸ دە, ابىرجىپ تۇرعان بەردٸگە ىزاسى كەلە: – ساعان بوزاشى قاتىن تيمەسە, باسقا قاتىن ٶلٸپ كەتەيٸن تيمەيدٸ! – دەدٸ.
سول ەكەن, ەڭگٸمە دە ساپ تيىلدى. بەردٸنٸڭ ەبدەن زىعىردانى قاينادى: بٸرەسە جالعىز قالدىرىپ تاستاپ كەتكەن مارقۇم قاتىنىنا ٸشتەن رەنجٸپ تٸل تيگٸزسە, بٸرەسە بالالارىن ايادى, ولاردىڭ ٶزٸنە ۇقساپ جالتاق ەرٸ كٶڭٸلشەك بولىپ قالعانىنا قىنجىلدى, بٸرەسە ەكەسٸن باسقا قاتىنعا قيماعان قىزدارىن تٷسٸنٸپ تە, تٷسٸنە الماي دا تۇردى. بەرٸنەن دە اعاسىنىڭ بوزاشى قاتىندى ايتقانى نامىسىنا تيدٸ. اۋىلدىڭ قايىن ەنەلەرٸ كەلٸندەرٸ ٷيلەرٸن جيناماسا بولدى, «بوزاشىنىڭ ٷيٸندەي قىلماي سىپىرمايسىڭ با» دەپ ۇرىسسا, دوستارى بٸرٸ-بٸرٸن «بوزاشىنىڭ ٷيٸنەن شىقتىڭ با» دەپ كەلەمەجدەيتٸن. بەردٸگە اعاسى دەل سول بوزاشىنى ايتپايدى ما, قانىن قارايتىپ...
ٷلكەن بالالارى ٷيٸنەن الىستاپ, كٸشٸلەرٸ عانا قالعاندا بەسٸن ٶتە, بەردٸ ٷيٸنەن شىقتى. اشۋعا بۋلىعىپ, بوزاشىنىڭ ٷيٸ جاققا بارعىسى, ونىڭ بوزاسىنان ماس بولعانشا تويىپ ٸشكٸسٸ كەلدٸ.
اناۋ اپپاق قۇزداردان ەكٸ تاۋ جارىسىپ, بٸرٸمەن-بٸرٸ تٸرەسٸپ, ورتاداعى دارييانى بٸرٸ-بٸرٸنەن قىزعانىپ اۋىلعا دەيٸن كٷزەتٸپ كەلەدٸ دە, اۋىل باسىنا جەتكەندە تاۋلار بٸتٸپ, ٶزەن سول جەردەن ەكٸگە بٶلٸنە قالىپ, قايتا قوسىلادى. دەل سول ارالشىقتا ەكٸ ديٸرمەن جەنە جالعىز تام تۇر. ٶزەننٸڭ تەرٸسكەيٸندە – اقجار اۋىلى, كٷنگەي جاعىندا – كٶكجار اۋىلى. دەل وسى ارالدى ەكٸ اۋىل بٶلٸسە الماي قالعان با, ەيتەۋٸر ەرقايسىسى ٶز ديٸرمەنٸن قۇرىپ, سودان جالعىز تام سالىپ قويعان ەكەن, ونىڭ تٷپكٸ يەسٸ كٸم, كٸم سالعان, ونىمەن ەشكٸمنٸڭ دە شارۋاسى جوق, قاشان كٸرگەنٸمەن دە ٸسٸ جوق بوزاشى ەيەل قونىستانىپ الىپتى. نە وسى ٷيدە تۋىپ, سول ٷيدە ٶسكەن بە – ونىسىنان دا ەشكٸمنٸڭ حابارى بولماعان. اقجارلىقتار دا, كٶكجارلىقتار دا ٶز ديٸرمەندەرٸنە مٸنٸس اتتارى بارلار ٶزەننٸڭ تاياز جەرٸنەن ٶتٸپ, اتتارى جوقتار تالدىڭ بٸلەكتەي بۇتاقتارىنان ٷستٸ-ٷستٸنە اساتا قويىلعان سولقىلداق كٶپٸرمەن جاياۋلاپ ٶتٸپ بارادى.
ەكٸ ديٸرمەندٸ بوزاشىنىڭ جامان تامى بٶلٸپ تۇرادى. اۋىل تۇرعىندارىنىڭ الدى كٷيگەن كٸرپٸشتەن ٷي سالىپ, سىرتىن سىلاپ, قىزىل جابىڭقىشپەن تٶبەسٸن جابا باستاسا, بۇل بوزاشىنىڭ لاشىعى اتامزامانداعىداي – تاس دۋال, ٷستٸنەن قامىستارى سالبىراپ شىعىپ تۇر, سىقىرلاۋىق ەسٸگٸنەن ادام سەلەم سالعان كەلٸندەي باس يٸپ, سودان كەيٸن كٸرەدٸ.
بەردٸ دە سولاي كٸردٸ. اۋزى-مۇرنىنا مۇرىن جاراتىنداي بٸر كٷلٸمسٸ يٸس ۇردى. كٸرگەننەن-اق جەركەنٸپ, قاراڭعى قوراعا كٸرگەندەي, وتىرعان ادامداردى ونشا اجىراتا المادى.
– ارمىسىزدار?! – دەگەندەي بولدى. ونىڭ «ارمىسىزدارىنا» ەشكٸم دە «بار بولىڭىز», «كەلٸڭٸز» دەمەدٸ. وندايعا بۇل جەردەگٸلەر ٷيرەنبەگەن. بۇل ٷيگە ەشكٸم سەلەم-ەلٸك ايتىپ كٸرمەيدٸ. «بوزا قانداي», «تارى بوزا ما», «جٷگەرٸ بوزا ما», «جاڭا سٷزٸلگەنٸ بار ما», «ەي, بوزا, ەي» دەپ قانا كٸرەدٸ.
بەردٸ ەسٸك اۋزىنان ورىن تاۋىپ, ەسكٸ بٶستەككە ەپتەپ جامباسىن باستى.
ەبدەن ماي سٸڭگەن كٷپەيكەلٸ ەكٸ ادام جەردەگٸ لەگەننٸڭ ٷستٸنە بٶزدٸ قويىپ, بٶزدٸڭ ٷستٸندەگٸ پٸسپەكتٸ باسقا بٸرەۋٸ كەلٸپ جۋان قولدارىمەن ارى-بەرٸ بىلعاپ, بوزا سٷزٸپ, سٷزگٸدە قالعان دوپتى بٸر شەلەككە سارتىلداتىپ تاستاپ, سودان سٷزٸلگەن جاس بوزانى وشاققا اسىپ, ونى تەز-تەز قۇيا باستادى.
– ەي, ساعان تارىدان با, جٷگەرٸدەن بە?! – ارتىنان بٸر قاتىننىڭ دٶرەكٸ داۋىسى بارق ەتتٸ.
شىنىندا بەردٸ بوزا ٸشپەۋشٸ ەدٸ. تارى بوزانى دا, جٷگەرٸ بوزانى دا اجىراتا المايدى. وتىرا بەردٸ. قارسى الدىندا تٶرت پە, بەس پە ادام كٶرٸنگەندەي بولدى.
قاپ-قارا بولعان, ەركٸم تٸستەي بەرٸپ جيەكتەرٸ كەرتٸلگەن اعاش اياققا شٷپٸلدەتٸپ قۇيىلعان, كٶبٸگٸ بىجىپ تۇرعان بوزانى سوزدى بٸرەۋ. مايى دا, كٷيەسٸ دە ارالاسىپ, ٶڭٸ بٸلٸنبەي قالعان ۇزىن كٶيلەك كيگەن, قولى جارىق-جارىق شوي قارا قاتىن وعان شىنى ۇسىنىپ تۇر. نەگە كەلدٸ?! نەگە مۇندا وتىر?! ورنىنان ىرعىپ تۇرىپ شىعىپ كەتسە شە? جوق! وتىرۋى كەرەك! اعاسىنا كٶرسەتەدٸ ەلٸ?! سول بوزاشى قاتىندى كٶرسەتەدٸ! سٶيتٸپ ويلاپ وتىرىپ بوزانى تٷبٸنە دەيٸن سٸمٸرٸپ تاستادى. بوزا جۇققان اۋزى-باسىن جەڭٸمەن سٷرتٸپ, بوساعان شىنىنى ەيەل جاققا تاعى سوزدى. تاعى ٸشتٸ. تاعى...
«ەي, زەينەپكە كٶكەك جەتٸپتٸ, بٷركٸتتٸ تاستاپ كەتٸپتٸ...» بەردٸنٸڭ قۇلاعىنا وسىنداي ەن بە, سٶز بە, ەسٸتٸلدٸ. كٶزٸ قاراڭعىعا بٸراز ٷيرەنٸسە تٷسكەندە وسىلاي ىڭىلداپ جاتقان كٸسٸنٸ تانىدى. اۋىلداسى – سامات. بۇل سامات سوعىسقا كەتكەندە ول جاقتان ٶلدٸ دەپ قارا قاعاز كەلٸپ, ەيەلٸ زەينەپ جىل ٶتپەي-اق كولحوز تٶراعاسىنا تيٸپ كەتكەن دەپ جٷرۋشٸ ەدٸ جۇرت. سوعىستان ميىنان زاقىم الىپ كەلگەن سامات وسىلايشا كەز كەلگەن جەردە تٷنەپ, دوستارىنا تيٸسٸپ بوزا الدىرىپ ٸشۋدٸ ەدەتكە اينالدىرعان. سول سامات كٶزٸنە جىلى كٶرٸندٸ. تۇرىپ بارىپ قولىنداعى بوزاسىن ساماتقا ۇسىندى. ول بەردٸنٸ تانىدى ما, تانىمادى ما, شىنىسىن بوساتىپ, ٷيرەنگەن ەنٸن ٷيرەنگەن سارىنعا سالدى: «ەي, زەينەپكە كٶكەك جەتٸپتٸ, بٷركٸتتٸ تاستاپ كەتٸپتٸ...»
– ەي, مەجنٷن, جىرلاي عوي! جىرلا! تٶك, ارماندى تٶك! – ارعى جاقتان ەبدەن ەبٸرجٸگەن, كٶمٸردەي قاپ-قارا كٸسٸ ساماتتى قولپاشتاپ قويدى.
– ٶزٸڭ تٶك! ٶزٸڭ! بول, ەي تەجٸك! ەندەت! – سامات تا قاراپ قالماي, وعان دەم بەردٸ. بەردٸ ولاردىڭ الدىنا بوزا ەكەلدٸردٸ. – سەكەتبايدان سوق!
ەلگٸ «تەجٸك» دەگەنٸ بوزادان اسىقپاي جۇتىپ, تاماعىن ٶزٸ ايتقانداي «مايلاپ الىپ», كٶزٸن شالا جۇمىپ, ٸشكٸ اۋدانداردىڭ تۇرعىندارىنا تەن جۇمساق سارىنعا سالىپ ەنٸن اقىرىن تٶگە باستادى دا, بٸرتٸندەپ داۋىسى قاتقىل شىعا بەردٸ:
قارايعان سايدان ٶتەرسٸڭ,
قامشىداي بويىڭ كٶرسەتٸپ,
قاقساتىپ قايدا كەتەرسٸڭ?
بوزارعان سايدان ٶتەرسٸڭ,
بوتاداي بويىڭ كٶرسەتٸپ,
بوزداتىپ قايدا كەتەرسٸڭ?
– ەكەڭە مىڭ راحمەت, تەجٸك, ٶلمە, ٶلسەڭ قايتا كەلمە! – بوزاشىنىڭ ٷيٸندەگٸلەر بەرٸ ەنگە قۇلاق سالىپ قالعان ەكەن, ٸشٸنەن بٸرەۋٸ وسىلايشا قيقۋلاپ قالدى. بەردٸ كٸم ايعايلاپ جاتقانىن تٷسٸنە المادى. بٸر ۋاقىتتا بوزاشى ٶكٸرٸپ شىعا كەلدٸ:
– ەسەنبايدىڭ ەسەگٸنٸڭ ارتقى سيراعىنداي بولعان ٶلٸگٸڭە وتىرايىن, تۇر, سىرتقا سيٸپ كەل! – بوزاشى ۋىتتى ۋىستاي كەلگەن ەكەن, سول ەكپٸنٸمەن شالتاياقتاپ جاتقان بوزاقوردىڭ بٸرەۋٸن باس-كٶز دەمەي تٶمپەشتەپ, ونىسى از بولعانداي جۇلقىلاپ ارقاسىنا لىپ ەتكٸزٸپ كٶتەردٸ دە, ەسٸكتەن ارى لاقتىرىپ جٸبەردٸ.
بۇل تەجٸك دەگەننٸڭ ٶمٸربايانى دا قىزىق. قاراتەگٸننەن بۇل جاققا دۋال سوعۋعا كەلگەندەردٸڭ بٸرٸ ەدٸ. قولى گٷل قابىرعاشى. قاراتەگٸننەن مەنمٸن دەگەن مىقتى جٸگٸتتەردٸ تاڭداپ كەلٸپ, ولاردى لايشى قىلىپ, ٶزٸ قابىرعا قالايدى. بٸر لاي قورشاۋدىڭ قابىرعاسىن بٸر اينالدىرىپ سوعىپ كەتەدٸ, شارشامايدى. قاراتەگٸن تەجٸكستانعا قاراعاندىقتان عانا تەجٸك دەمەسە, ٶزٸ قىرعىزدىڭ قارا تەيٸت رۋىنان. قۇداي بويدى دا, كٷشتٸ دە, ٶنەردٸ دە اياماي بەرگەن. بارا-بارا بوزاشىنٸكٸنە كەلٸپ بوزا ٸشٸپ جٷرٸپ, كەيٸن بوزاسىنا بٸر نەرسەلەردٸ سەۋٸپ ٸشٸپ جٷرٸپ, بوزاشىمەن دە جاتىپ قالىپ جٷرٸپ, اقجارلىقتار مەن كٶكجارلىقتار ايتقانداي, «لەيلٸ باداقشان» بولىپ كەتتٸ دە, قاراتەگٸندەگٸ ٷيٸندە سيرەك بوي كٶرسەتٸپ, اقىرى ول جاققا مٷلدەم بارماي قالدى. ەندٸ, مٸنەكي, دۋالىنان ٶزٸ تٷسە قالىپ التىنشى سازدى قاباتقا لاي تاستاپ بەرەتٸن كٷش تە جوق, اسپاندى تٸرەگەن بوي دا جوق, بٸر كەزدەرٸ جاتتاپ العان ەندەرٸن قايتالاپ, ەركٸمدٸ تورىپ جٷرٸپ بوزا ٸشەدٸ. بوزاشى قۇيرىقتان تەۋٸپ قۋىپ شىقسا, ديٸرمەنشٸنٸكٸنە بارىپ جاتادى, قۋىپ شىقپاسا, وسىندا جاتا قالادى. ونىڭ اتىن دا ەشكٸم بٸلمەيدٸ, سۇرامايدى دا, «تەجٸك» دەپ قويادى. ايتپاقشى, بٸر جولى سول «تەجٸكتٸڭ» ازان ايتىپ شاقىرعان ەسٸمٸن بوزاشى قاتىن سۇراعان, ول ايتقان, اتىن «اسۋبەك» دەسە كەرەك. اسۋدا تۋىلدى ما, كٸم بٸلەدٸ, بٸراق ىرىسى جوق. بوزاشى مۇنى ەستٸپ ٶلگەنشە كٷلگەنٸ بار, «جامان يتتٸڭ اتىن بٶرٸباسار قويادى» دەپ. ٶزٸ شە? ٶزٸن بٸلمەي «ەشكٸ قويعا سىن تاعادى, قۇيرىعىنا قىل تاعادى» بولىپ وتىر ەمەس پە. «سەتٸ كەلسە كەلٸننەن بۇرىن قىز تۋادى» دەمەكشٸ, كٸمنەن ەكەنٸن كٸم بٸلسٸن, ەپتەپ-سەپتەپ, پەك بويى جۇرت كٶزٸنە ەلٸ ٸلٸنبەگەن كەزٸ – ون ٷشٸندە بالا تۋىپ, تۋعاندا دا ۇل تۋىپ, ونى جەتەلەپ باعىپ, ال مۇنى كٶرگەن اۋىلدىڭ «بۇقاشىقتارى» بٸر تٷنەپ, نەمەسە كٷندٸز جاتا قالىپ كەتكەنٸ بولماسا, «بالالى بايتال الما, بالاسى تەبەر ٸشٸڭە» دەگەندەي, كەلٸپ-كەتكەندەردٸڭ ەش قايسىسىنىڭ ونىمەن وشاق تٷتەتۋگە قۇلىقتارى بولا قويعان جوق. بوزاشى سودان «تۋساڭ – تۇياق, تۋماساڭ – ۇيات» دەپ ٶزٸن جۇباتۋمەن قالا بەردٸ. بالاسى دا كەيٸن ەرجەتٸپ, شەشەسٸنەن نامىستانىپ, كٶز كٶرمەس بٸر جەرگە تەنتٸرەپ كەتٸپ جوعالدى.
بوزاشى بولسا كەزٸ كەلگەندە بيدايدان, ارپادان, سۇلىدان ۋىت ٶندٸرٸپ, جارما جارىپ, بوزا سٷزٸپ, سودان بوزاسىنا مەڭدۋانانىڭ تۇقىمىن از-ازداپ قوسىپ جٷرٸپ, قىستىڭ ۇزاق تٷندەرٸندە ەكٸ اۋىلدىڭ بوزاقورلارىنىڭ ەرمەگٸنە اينالدى. قاتىنىنا رەنجٸگەنٸ دە, قاتىنى تٶركٸنٸنە كەتكەنٸ دە, بوزا قۋىپ ٸشكەنٸ دە, دوستاسقاندارى دا, جاعالاسىپ جاراسقاندارى دا, قۇمارشىلار دا, اڭنان ولجالى قايتقاندارى دا, جولى بولماعانى دا وسىندا باس سۇعادى. كەلەدٸ دە, باقىرىپ-داۋرىعىپ, سٶگٸنٸپ-قاعىنىپ, تٶبەلەسٸپ-تٸستەسٸپ, يت بولعانى – يت بولادى, قۇس بولعانى – قۇس بولادى, تىم اسا كەتٸپ شۋ شىعارعانداردى بوزاشى قاتىن جەلكەسٸنەن بٸر تٷيٸپ, ەركەكشە سىباپ الىپ, ەندٸگەرٸ اياق باسپايتىنداي ەتٸپ ايداپ شىعادى.
ەندٸ, مٸنە, جاڭا كٸسٸ – بىلتىر قاتىنى ٶلدٸ دەگەن بەردٸ كەلٸپ وتىر. مۇنىسى دا اناۋ سۇلاپ جاتقاندارعا ۇقساپ بٸر ايعا جەتپەي بوزاقور اتقا قونادى دا... بوزاشى وسىلاي جاپ-جاقسى كەلٸپ, ٶز ٷيٸنەن ورىن تاپقانداردىڭ مىڭىن دەسە ٶتٸرٸك بولار, جٷزدەيٸن كٶردٸ. بٷگٸن ەندٸ مىناۋسى تيٸسەدٸ. تيٸسسە تيٸسسٸن, تيٸسپەيتٸن نەسٸ قالىپ ەدٸ?..
– ەي, كەل بەرٸ, بوزا سٷزٸس! – بوزاشى كٶزٸ جۇمىلىپ, ۇيقىنىڭ جەتەگٸندە بارا جاتقان بەردٸنٸ وقىس وياتىپ جٸبەردٸ. – شەش, اناۋ شوقايىڭدى, مولاعا قاققان قازىقتاي بولماي ەڭكەي! – بەردٸ قاق ماڭدايىنداعى مايمىلدىڭ ەركەگٸندەي بولعان نەمە قانداي قيمىل جاساسا, قوسىلا جاساپ, بوزا مەن دوپتى ايىرىپ, پەشكە جاڭقا جاعىپ, جانى تىنبادى. بوزاقورلاردىڭ ىردۋ-دىردۋى, ەنٸ, ايقاي-شۋى دا بارا-بارا كٷشەيە بەردٸ.
نەلٸكتەن ەكەنٸ بەلگٸسٸز, بوزاشى قاتىن بەردٸنٸڭ كٶزٸنە ەيەل بولىپ كٶرٸنگٸسٸ كەلدٸ. ۇرعاشىلىق تٷيسٸگٸ باسىنا تەۋٸپ, اس بٶلمەسٸنە بارىپ قولجۋعىشپەن بەتٸ-قولىن جۋىپ, جٷزٸنە بال جاعىپ, شاشىن دا ايرانداپ, ارتىنان باسمامەن جۋىپ, ساندىققا سالىپ قويعان جەردەن دٷرييا كٶيلەگٸن, قىزىل بىلعارى قىرىم ەتٸگٸن, شالبارىن, كەستەلەنگەن كامزولىن, مونشاعىن, جٷزٸگٸن الىپ, ولاردى كەلٸستٸرە كيدٸ دە, بٸر كٷندە مىڭ كٸرەتٸن بوزاقورلاردىڭ بٶلمەسٸنە باسقاشا بولىپ كٸرٸپ باردى.
– بۇل جەر سٸزدەرگە مەيمانحانا ەمەس, كەتٸڭدەر! – دەدٸ بٸر كەزدە كٷتپەگەن جەردەن بوزاشى. بەرٸ تاڭعالا قارادى. ونىڭ بال-بۇل جايناعان جٷزٸنەن بٸر جىلۋلىق نۇرى تٶگٸلگەندەي...
مۇنى بەردٸ عانا بايقادى...
ەبدٸكەرٸم مۇراتوۆ
قىرعىزدىڭ جازۋشىسى, پەداگوگيكا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور. 1956 جىلى 17-مامىردا قىرعىزستاننىڭ وش وبلىسىندا دٷنيەگە كەلگەن. 1976 جىلى وش مەملەكەتتٸك پەداگوگيكالىق ينستيتۋتىنىڭ فيلولوگييا فاكۋلتەتٸن اياقتاعان. بٸرنەشە پروزالىق كٸتاپتاردىڭ اۆتورى قازٸر بٸشكەك قالاسىندا تۇرادى.
قىرعىز تٸلٸنەن اۋدارعان گٷلنۇر قىرانبايقىزى.
