بەكبولات
(بەكبولات تٸلەۋحانعا)
شٸركٸن-اي,
باياعىداي بولسا ەگەردە,
مىنا جۇرت اقىل تاپپاي تەڭسەلەر مە?!
سوعىسقا ٶزٸڭ باستاپ شىعار ەدٸڭ,
قالىڭ جاۋ تيسە ەلٸڭە, تٶنسە جەرگە.
ول سوعىس, ويحوي, قانداي ەدٸلەتتٸ ەڭ,
شىن باتىر عانا بولعان جاۋىنا ٶكتەم.
قولىندا جالاڭداعان جالعىز قىلىش
جٷزٸنە حاس دۇشپاننىڭ قانى كەپكەن.
دوسپامبەت, اقتامبەردٸ قوڭىراۋلاپ
نايزا ۇستاپ قول تٶڭكەرگەن, تولىپ اۋماق.
شالكيزدەي كٸرەر ەدٸڭ شارشى توپقا,
القى تٶس ارعىماعىڭ ومىراۋلاپ.
كٷڭٸرەنگەن كٷن تٷبٸندە جورىق جىردىڭ,
كٷندٸز-تٷن جولىن كٷتٸپ تورىپ جٷردٸڭ.
ىشقىندى قارا قوبىز, ىڭىراندى,
تٷبٸندە ۇمىت قالعان توبىلعىنىڭ.
قانداي جىر! قانداي رۋح! قانداي ەرلٸك!
قالىڭ ەل قاڭسىپ قالعان قانباي ەمدٸك.
قايدا دەپ قانىمداعى قوبىز – سارىن,
عاسىرعا عاسىرلاردان قالماي ەردٸك.
وندا جوق بۇرالقى سٶز, قاتىن ٶسەك,
كەلٸسسە, كەتٸسسە دە كەسەك-كەسەك.
كٶرسەتتٸڭ سونىڭ بەرٸن بۇل قازاققا,
شوعىنداي سەكسەۋٸلدٸڭ كٶسەپ-كٶسەپ.
بٸر عاسىر بٸر عاسىردان تەرەڭٸرەك,
بٸر قازاق بٸر قازاقتان كەمەلٸرەك.
باباڭنىڭ قۇپيياسىن تاپتىڭ اقىر,
قۇدايدان ٶزگە ەشبٸر سەنەرٸ جوق.
سٶگٸلٸپ تاريح سولاي كٶبەسٸنەن,
تامسانعان تانعانداي بوپ ەل ەسٸنەن.
بابالار جىرىن ۇقتى بايتاق قازاق,
اتتاردا ازاتتىقتىڭ بەلەسٸنەن.
سەن سولاي سەل بوپ اقتىڭ, سەڭ بوپ سوقتىڭ,
مەن سولاي كٶبەيدٸم دە كٶل بوپ كەتتٸم.
تۇر ەلٸ قازتۋعان جىر, دوسپامبەت ٷن,
اراسىن تالىقسىتىپ جەر مەن كٶكتٸڭ.
سونان سوڭ تاۋدى تاسپەن ٷيٸرگەندەي,
الاپات ۋاقىت كەلدٸ قۇيىن-جەلدەي.
باتىرلىق, نامىس, داڭىق... بەرٸ ٶزگەشە,
سٶيلەيدٸ جاۋ دا دوس بوپ كٷيٸنگەندەي.
كٷيٸنٸپ كەتتٸڭ سەن دە,
جاقىنىڭدى
جاۋىنان ايىرۋعا كٷيٸڭ كەلمەي.
تورعايداي شىرىلدايسىڭ,
قازاقتى ارباپ
دٷنيە ساقىلدايدى ديٸرمەندەي.
ٶزگەرگەن بۇرىنعىدان, بەرٸ باسقا,
سٶز قايدا بٸردەي جٷرەر كەرٸ-جاسقا?!
ۋلاعان تامىرىمدى تاما-تاما,
بوياعان تانىمىمدى تانىماسقا.
سەن ەۋرە ەل مەن ەردٸ قوڭسى ەتەم دەپ,
مەن ەۋرە ازۋىمدى كٶرسەتەم دەپ.
تٸلٸڭدٸ تٸسكە قاماپ تىپىرشيسىڭ,
«جەر دە امان, ەل دە تىنىش بولسا ەكەن» دەپ.
زار – ٸشتە, زاپىران – ٸشتە قاينايدى-اي كەپ,
كەۋدەڭدە قوبىز ٶكسٸپ سارنايدى-اي كەپ.
تالتٷستە تالاناسىڭ,
ابايسىزدا
اۋىلعا كٸرٸپ كەلگەن ارلانداي بوپ...
شىققاندا سان تالاۋدان سەندەلەكتەپ,
تۋلايدى-اۋ كەيدە وقىس وي ەلبەلەكتەپ.
كەتپەي مە تەۋەكەلگە باسقىڭ كەلٸپ,
«جارايدى, مەن دە, سەن دە, ەل دە جوق!», دەپ?
جەر سۋساپ جاتقانىمەن قىرتىسى مول,
قۇيمايدى كەيدە اسپاننىڭ بۇلتى سٸبەر.
بٸلمەيمٸن, مەڭگٸلٸككە الا كەتەر,
جانىڭدى كٸم تٷسٸنبەس, كٸم تٷسٸنەر?..
تۇيعىنداي كٷنٸنە وتىز قاز ٸلسەڭ دە,
كەشٸرٸم, سابىر سەندە, قاجىر سەندە.
ناز بٶلەك, قالجۋىر مەن قاقپان بٶلەك...
كٶتەردٸڭ كٶپ ٸنٸنٸڭ نازىن سەن دە.
بورانعا قارسى ۇليسىڭ قاي بوراعان,
تٸرسەگٸڭدٸ يت قالدى ما شايناماعان.
«بٶرٸنٸڭ تەڭٸرٸ بار» – جالعىز قۇداي,
سەن بارسىڭ تۇرعان كەزدە قايمانا امان.
جەردە امان, ەل دە تىنىش بولسىن دەگەن,
تٸلەگٸڭ قابىل بولعاي قايران اعام!..
ۇلاربەك نۇرعالىمۇلى