– ەي, بٸر جاس بالا پايدا بولىپتى عوي كٶشەدە, اياعى اۋىرا ما, سٷرٸنە بەرەدٸ, – دەدٸم ٷيگە كٸرگەن سوڭ ەيەلٸمە.
– قانداي بالا? – دەدٸ ول. وسىنداي-وسىنداي ورامال تاققان دەپ سيپاتتاپ جاتىرمىن عوي. ەيەلٸم بەتٸن شىمشىدى:
– سٸزدٸكٸ ۇيات بولىپتى, ول انا تٶمەنگٸ ٷيگە تٷسكەن كەلٸن عوي, سٸزگە سەلەم سالىپ جٷر ەكەن, باتا بەرۋٸڭٸز كەرەك, – دەدٸ.
قىزدارى كەرەك بولسا ٶزٸڭە سەلەم سالدىرىپ جٸبەرەتٸن ورىسى كٶپتەۋ اۋىلدا ٶسكەن مەنٸڭ كٶزٸم اتىزداي بولدى.
– قانداي باتا?
– باقىتتى بول, اللانىڭ نۇرى جاۋسىن, ٷبٸرلٸ-شٷبٸرلٸ بول, دەگەندەي جاقسى سٶز كٶپ قوي.
– ٶي, قوي, ايت ماعان سەلەم سالماي-اق قويسىن.
– جارايدى.
كەلٸنشەگٸم ايتقانىمەن جاس كەلٸن سەلەم سالعانىن قويمادى. اقىرى باتا بەرۋگە مەجبٷر بولدىم. وسىدان كەيٸن ەۋەزدەپ شۇبىرتىپ تۇرىپ بەرە باستادىم. وسىدان كەيٸن باسقا كەلٸندەردٸڭ سەلەم سالعان-سالماعانىن قارايتىن بولدىم. كٶشەدەگٸ ٷلكەندەردٸڭ بارلىعى ٶزدەرٸن قايىناعا, قايىناتا, قايىناپا سەزٸنٸپ, تٷزەلٸپ قالدى. ەلگٸ بالا كەلە جاتسا سەلەم سالىپ ٷلگەرمەستەن باتانى شۇبىرتىپ جٶنەلەمٸن. جۇمىستان كەيٸن ٷي جانىندا وتىرىپ بٸر-بٸر شيشا سىرا ٸشەيٸك دەيتٸن اعالار بۇل ەدەتٸن ساپ تىيدى. بٸر كەلٸن بٸر اۋىلدى تٷزەدٸ. كەيٸن اتا-ەنەسٸ جاستاردى بٶلەك شىعاردى. كٶپ كٶرمەيتٸن بولدىق.
ٶتكەندە كٶلٸكتەن تٷسەيٸن دەپ جاتسام بەلەسەبەت مٸنگەن بٸر كٸشكەنتاي بالا ەسٸكتٸ اشتىرماستاي ەنتەلەپ «اسسالاۋماعالەيكٷم» دەپ قولىن سوزا امانداسىپ جاتىر. «ٷي, اينالايىن, ۋاعالەيكٷماسسالام, كٸمنٸڭ بالاسىسىڭ?» دەپ باسىنان سيپادىم.
ەكە-شەشەسٸن اتادى. ەلگٸ سىپايى جٸگٸت پەن ٸزەتتٸ كەلٸننٸڭ ۇلى ەكەن. اتا-ەجەسٸنە قوناققا كەلٸپتٸ. قاقپانى اشقان ەيەلٸمە: «قازاقى يبا مەن يناباتتى سٸڭٸرٸپ ٶسكەن بالا وسىنداي بولادى» دەدٸم ريزا بولىپ.
وسى كەزدە قاراعا ورانعان بٸر ەيەل امان-سەلەمسٸز زۋ ەتٸپ ٶتە شىقتى. بۇرىن بەت-اۋزىن جاپقان مۇنداي ادامدى ٷي ماڭىنان كٶرمەپپٸن. مەنٸڭ تاڭىرقاي قاراعانىمدى بايقاعان كەلٸنشەگٸم. «ارعى كٶشەگە تٷسكەن تٷسكەن جاس كەلٸن عوي, ٶتكەندە قۇتتى بولسىن ايتىپ بارعاندا ەركەكتەر بار ەكەن دەپ, اقساقالدارعا شاي دا قۇيماي قويدى» دەپ جىميدى.
ون بەس-اق جىل ٶتتٸ عوي...
سەرٸك ەبٸكەنۇلى, جۋرناليست.
