«كەزٸندە لاۋازىمدى قىزمەتتە جٷرگەن تۇستا قاندايدا بٸر تاراپتان گٷل نەمەسە شامپان سىيعا تارتىلسا بٸز مۇنىڭ ٶزٸن «ورىنسىز جاعىنۋ» دەپ تانىدىق. كٸسٸ قولىنان سونىڭ ٶزٸن المادىق. ونداي قۇرمەتتەۋدٸ قابىلدامادىق.
ال قازٸر سول گٷلدٸڭ دە شامپاننىڭ دا كٶك تيىندىق قۇنى بولماي قالدى.
قازٸرگٸ جەمقورلىقتىڭ قۇلقىنى ٶتە كەڭ. قوعامدا «تٷيەنٸ تٷگٸمەن جۇتاتىندار» كٶبەيٸپ كەتتٸ. نەگٸزٸندە, بۇل جامان قاسيەت قازاققا تەن ەمەس ەدٸ. مىنا مەن ٶز باسىم بٸراز كەزەڭدٸ باسىمنان ٶتكەردٸم. كەڭەستٸك كەزەڭدە بٸرەۋدٸڭ بٸر ارتىق نەرسەسٸن كٶرسە ول تالقىعا سالىناتىن, تەكسەرٸلەتٸن, جاۋاپقا تارتىلاتىن. ول كەزدە پارا بەرۋ دە, الۋ دا ۇرلىققا سانالاتىن.
قازٸر ٶلٸم مەن ٶمٸردٸڭ اراسىندا ارپالىسىپ جاتقان ادامنان پارا سۇرايتىن حالگە جەتتٸك. بۇعان قاتىستى بٸرەۋلەر جالاقىسىنىڭ ازدىعىن, وتباسىن اسىراۋدىڭ ماشاقاتىن ايتىپ اقتالادى. بٸراق جالاقىسى قوماقتى, وتباسىن اسىراۋعا تولىق قابٸلەتتٸ, قولىنان ٸس كەلەتٸن جوعارىدا وتىرعانداردىڭ دا وسى دەرتكە ۇشىراعانى جاسىرىن ەمەس.
سايىپ كەلگەندە, بەرٸنٸڭ تونايتىنى – قارا حالىق. سول قارا حالىقتىڭ پاراقورعا جەم بولىپ جاتقانىن كٶرگەندە «قانداي زامانعا تاپ بولدىق» دەپ باز كەشەتٸنٸم دە راس.
«ورامالىن» جاساپ مەسەلەنٸ شەشۋگە داعدىلانۋ – اسا قاۋٸپتٸ دەرت. ەگەر بٸز بولاشاقتا ۇلت بولىپ ۇيىسقىمىز كەلسە الدىمەن وسى ٸندەتتەن ارىلۋدى ويلاستىرعانىمىز جٶن. جەمقورلىقپەن قوعام بولىپ كٷرەسۋٸمٸز كەرەك. بٸردەن پارا بەرۋگە ۇمتىلعانشا مەسەلەنٸ باسقاشا شەشۋدٸڭ جولدارىن قاراستىرعانىمىز ابزال.
تٸپتٸ كەيدە زاڭدى بٸلمەگەندٸكتەن, تٸلدٸ جەتٸك مەڭگەرمەگەندٸكتەن وپ-وڭاي بولماشى نەرسەلەردٸ شەشۋگە «راحمەتٸن» ايتىپ سىي ۇسىناتىندار دا بار.
مۇنىڭ بارلىعى كٷنٸ ەرتەڭ قازاقتىڭ دامۋ ٷلگٸسٸنە كەرٸ ەسەر ەتەتٸن جايتتار. سوندىقتان ٶركەنيەتتٸ ەلدەردٸڭ قاتارىنان كٶرٸنگٸمٸز كەلسە قوعام پاراقورلاردان تازارۋىمىز كەرەك», - دەپ جازدى ت. شارمانوۆ.
