2026 жылғы маусымда әскерде ауыр жарақат алып, екі жарым жылдан астам уақыт өмір үшін күрескен Ербаян Мұхтар қайтыс болды. Бұл туралы оның анасы Гүлсім Қамиева хабарлады, деп хабарлайды dalanews.kz.
Екі жарым жыл бойы қазақстандықтар оның еміне қаржы жинап, шетелде емделуіне қолдау көрсетіп, сауығып кетуіне үміт артқан еді. Алайда қоғамды дүр сілкіндірген оқиға қайғылы аяқталды.
Ербаян Мұхтар 2023 жылы Алматыдағы Ұлттық ұланның №5571 әскери бөлімінде мерзімді әскери қызметін өтеп жүрген болатын. Жақындарының айтуынша, ол әскерге денсаулығы жақсы, ешқандай шағымсыз аттанған. Отбасы оның Отан алдындағы борышын өтеп, аман-есен үйге оралады деп сенген. Бірақ 2023 жылғы 4 желтоқсанда олардың өмірі күрт өзгерді.
Сол күні Ербаян ауыр халде ауруханаға жеткізілді. Дәрігерлер оған ауыр бас-ми жарақаты, субдуральді гематома және желке сүйегінің сынуы диагнозын қойды. Ресми мәліметте сарбаздың дәретханада тайып құлап, басын кафельге соққаны айтылды. Алайда отбасы бұл нұсқаға бірден күмән келтірді.
«Менің балам әскерге сап-сау болып кетті. Ал бізге оны мүгедек күйінде қайтарды. Мұндай жарақат жай ғана құлап қалудан болуы мүмкін емес», – деп бірнеше рет мәлімдеген болатын Ербаянның анасы Гүлсім Қамиева.
2024 жылдың алғашқы айлары Ербаян үшін өмір мен өлім арасындағы күреске айналды. Ол бірнеше күрделі операцияны бастан өткеріп, төрт ай бойы комада жатты. Дәрігерлер оның өмірін сақтап қалуға бар күшін салды. Анасы ұлының жанынан бір сәтке де алыстамады.
Төрт айдан кейін Ербаян есін жиғанымен, оның жағдайы ауыр болып қала берді. Ол өздігінен қозғала алмайтын, сөйлеу қабілеті де айтарлықтай зақымданған еді. Осы уақытта қазақстандықтар оның еміне қаражат жинауды бастады. Кейін қайырымдылық есебіне 200 миллион теңгеден астам қаржы жиналды.
2024 жылдың екінші жартысында Ербаян Түркияға емделуге жіберілді. Шетелдік мамандар ұзақ мерзімді оңалту бағдарламасын бастап, оның жағдайын бақылауға алды. Арнайы құрылғылардың көмегімен қозғалу жаттығулары жүргізілді. Мыңдаған адам оның сауығып кетуіне үміт артты.
2025 жылы әлеуметтік желілерде Ербаяндың аяққа тұрып, роботтандырылған құрылғылардың көмегімен жаттығу жасап жүрген бейнежазбалары тарады. Бұл көріністер көпшілікке үміт сыйлады. Анасы да ұлының жағдайында оң өзгерістер байқалып жатқанын айтып, халыққа алғыс білдіріп отырды. Бірақ оның толық сауығып кетуі үшін ұзақ уақыт қажет екені белгілі еді.
Ербаянның денсаулығы үшін күреспен қатар, оның жарақат алу себептері де қоғам назарынан түскен жоқ. Ресми органдардың «тайып құлады» деген нұсқасы көпшіліктің күмәнін сейілте алмады. Отбасы мен қорғаушылар оқиғаның барлық мән-жайын анықтауды талап етті. Іс кейін Бас прокуратураның қарауына өтті.
Ербаян Мұхтардың адвокаты Инга Иманбай бірнеше рет істің толық ашылмағанын айтып, қосымша тергеу жүргізу қажеттігін мәлімдеген болатын.
«Біз басынан бастап ресми нұсқамен келіскен жоқпыз. Істе жауапсыз сұрақтар өте көп. Барлық кінәлі адамдар анықталып, әділ шешім қабылдануы керек», – деген еді адвокат.
Оның айтуынша, отбасы шындықтың толық ашылуын талап етті. Алайда екі жылға жуық уақыт өтсе де, қоғам көкейіндегі күмән толық сейілген жоқ. Әлеуметтік желілерде және қоғамдық ортада «Ербаян нақты қалай жарақат алды?» деген сұрақ жиі көтерілді. Бұл мәселе қоғамның жіті назарында болды.
2026 жылғы мамыр айында Ербаяндың жағдайы күрт нашарлады. Ол Астанадағы Ұлттық шұғыл медицинаны үйлестіру орталығына жеткізіліп, жансақтау бөліміне жатқызылды. Дәрігерлер оның жағдайы өте ауыр екенін мәлімдеді. Екі жарым жыл бойы жалғасқан күрес соңғы кезеңіне жетті.
Ұлының қайтыс болғанын хабарлаған Гүлсім Қамиева әлеуметтік желідегі жазбасында:
«Менің Ербаяным өмірден өтті. Екі жарым жыл бойы балам үшін күрестім. Біз соңына дейін үміт үзген жоқпыз», – деп жазды.
Ербаян Мұхтардың қазасы қоғамға ауыр тиді. Өйткені екі жарым жыл бойы ел болып дұға тілеп, қаржылай қолдау көрсеткен жұрт оның жазылып кетуіне сенген еді. Бірақ бұл үміт ақталмады. Алайда Ербаяндың өлімімен бірге қоғамның сұрақтары да жоғалып кеткен жоқ.
Бүгінде жұртшылықты «Әскерге дені сау болып аттанған жас жігіт неге осындай жағдайға душар болды?», «Кінәлілер толық анықталды ма?», «Мұндай қайғылы оқиғалар қайталанбас үшін қандай сабақ шығарылды?» деген сұрақтар алаңдатады. Өйткені Ербаян Мұхтардың тағдыры бір отбасының ғана емес, тұтас қоғамның жүрегіне түскен жара.
