رامازان – دۇعالار قابىل بولاتىن اي. دۇعا قابىل بولاتىن بۇل كٷندەرٸ ەربٸر مۇسىلمان كٶپ دۇعا ەتۋٸ كەرەك. ەسٸرەسە اۋىزاشار ۋاقىتى – دۇعا قابىل بولاتىن سەت. سول ٷشٸن اۋىز اشقاندا دۇعا جاساۋ – مۇستاحاب.
قمدب شاريعات جەنە پەتۋا بٶلٸمٸنٸڭ مامانى مەدەت قۇرماشۇلى “يمان” جۋرنالىنا بەرگەن تٷسٸندٸرمەسٸندە رامازان ايىندا ايتىلاتىن ماڭىزدى دۇعالارعا توقتالدى, دەپ حابارلايدى Dalanews.kz.
پايعامبارىمىز (وعان اللانىڭ سالاۋاتى مەن سەلەمٸ بولسىن): «ٷش ادامنىڭ دۇعاسى قايتارىلمايدى: ورازا ۇستاۋشىنىڭ اۋىز اشقانعا دەيٸنگٸ, ەدٸل باسشىنىڭ, جەبٸرلەنۋشٸنٸڭ دۇعاسى», – دەگەن. باسقا حاديستە اللا ەلشٸسٸ: «ورازا ۇستاۋشىنىڭ دۇعاسى قايتارىلمايدى», – دەگەن. ال رامازان ايىنا قاتىستى ايدى كٶرگەندە, اۋىز بەكٸتەردە, اۋىزاشاردا جەنە قادىر تٷنٸندە تٶمەندەگٸ دۇعالار وقىلادى.
1. ايدى كٶرگەندە وقىلاتىن دۇعا. جالپى جاڭا ايدى كٶرگەندە مۇسىلمان ادامنىڭ دۇعا ەتۋٸ – مۇستاحاب. تالحادان (وعان اللا رازى بولسىن) جەتكەن حاديستە پايعامبارىمىز (وعان اللانىڭ سالاۋاتى مەن سەلەمٸ بولسىن): «ۋا, اللام! جاڭا ايدا بٸزگە جەڭٸلدٸك بەر. يماندا, اماندىق جەنە يسلامدا (بەرٸك ەت). مەنٸڭ جەنە سەنٸڭ راببىڭ – اللا», – دەپ دۇعا ەتۋشٸ ەدٸ», – دەيدٸ.
2. اۋىز اشاتىن ۋاقىتتا مىنا دۇعانى ايتقان ابزال. «اللا تاعالام! سەنٸڭ ريزالىعىڭ ٷشٸن ورازا ۇستادىم. سەنٸڭ بەرگەن ريزىعىڭمەن اۋزىمدى اشتىم. ساعان يمان ەتٸپ, ساعان تەۋەكەل جاسادىم. شٶل كەتتٸ, تامىرلار سۋلاندى, ينشاللا, ساۋابى دا جازىلدى». بۇل تۋرالى يبن وماردان (وعان اللا رازى بولسىن) جەتكەن حاديستە بىلاي ايتىلعان: «پايعامبارىمىز اۋىز اشقاندا: «زەحەبە زوما ۋەبتەللاتيل ‘ۋرۋق ۋە سەبەتال-ەجرۋ ين شەە اللا», – دەپ دۇعا جاسايتىن». تاعى بٸر حاديستە: «اللاھۋممە لەكە سۋمتۋ ۋە ‘الا ريزقيكە ەفتارتۋ», – دەپ دۇعا جاساعانى ايتىلادى.
3. اۋىز بەكٸتەردە وقىلاتىن دۇعا. «اللانىڭ رازىلىعى ٷشٸن تاڭ اتقاننان كٷن باتقانعا دەيٸن رامازان ايىنىڭ ورازاسىن ۇستاۋعا نيەت ەتتٸم». وقىلۋى: «نەۋەيتۋ ەن اسۋمە ساۋمە شەھري رامادانە مينەل فەجري يلەل ماعريبي حاليسان ليللەھي تاالە». كەلەسٸ دۇعا: «ۋا, اللا! سەنٸڭ رازىلىعىڭ ٷشٸن, ساعان يمان كەلتٸرٸپ, ساۋاپتى ٷمٸت ەتٸپ, رامازان ايىنىڭ ورازاسىن تولىق ۇستاۋعا نيەت ەتتٸم. اللاھىم مەنٸڭ كٷنالارىمدى كەشٸرٸپ, ورازامدى قابىل ەت!». وقىلۋى: «اللاھۋمما ينني نەۋەيتۋ ەن اسۋمە رامادانە كەميلان لي ۋەجھيكا ەل-كەريم يمانان ۋە يحتيسابان. اللاھۋمما تەقاببالھۋ مينني ۋە جاعال زەنبي ماعفۋران ۋە سەۋمي ماقبۋلان».
4. رامازان ايىنىڭ سوڭعى ون كٷنٸندە جەنە قادٸر تٷنٸندە وقىلاتىن دۇعا. ايشا انامىز پايعامبارىمىزدان (وعان اللانىڭ سالاۋاتى مەن سەلەمٸ بولسىن): «ۋا, اللانىڭ ەلشٸسٸ! ەگەر مەن قادٸر تٷنٸنٸڭ باستالعانى تۋرالى بٸلسەم نە ايتۋىم كەرەك?» – دەپ سۇرايدى. سوندا پايعامبار: «ۋا, اللا! راسىندا, سەن – كەشٸرٸمدٸسٸڭ, كەشٸرۋدٸ جاقسى كٶرەسٸڭ. مەنٸ كەشٸرە گٶر!» – دەپ ايت دەپ ٷيرەتەدٸ. وقىلۋى: «اللاھۋممە يننەكە افۋۋن, تۋحيببۋل-افۋا فافۋ-انني».
