اينۇر تۇرسىنباەۆا: "تاعدىرىما جۇرتتىڭ بەرٸن كٸنەلٸ سانادىم"
“جاسىمىز 40-قا كەلٸپ قالدى. ەندٸ وسى 40-تان كٶپ ٶمٸر سٷرٸپ 80-نەن اسىپ كەتەمٸز بە, جوق, 50-دەن اسا الماي قالامىز با ونى تەك بٸلۋشٸ بٸر اللا! بٸراق ٶمٸر دەگەن عاجاپ دەپ ايتۋ ماعان وڭاي بولمادى, عاجاپ قىلۋ ٶزٸمە بايلانىستى ەكەنٸن ۇقتىم. انىق كٶزٸم جەتكەن نەرسە, بٸرەۋدٸ ٶز تاعدىرىنا كٸنەلٸ قىلعان ادامنىڭ جولى اشىلمايدى! مىسالى “كٷيەۋٸم ناشار”, “ەنەم كٷن بەرمەيدٸ”, “باستىعىم وڭباعان”, “كەلٸنٸم جالقاۋ” دەپ جان-جاعىن جاۋ كٶرەتٸن ادامعا سەتسٸزدٸكتەر ٷيٸر بولادى…
بۇل مەنٸڭ ٶزٸمنٸڭ ٷلكەن قاتەلٸگٸم ەدٸ. تاعدىرىما جۇرتتىڭ بەرٸن كٸنەلٸ سانادىم. ٶزٸم عانا سٷتتەن اق, تازامىن… جەنە جۇرتتى جاقتىرماعان سايىن مٸنەزٸم اشۋلانشاق بولىپ كەتتٸ… جۇرتتىڭ بەرٸ “ساعان نە بولعان” دەيتٸن بولدى, مەنەن الىستاي باستادى. سىرتىمنان ٶسەك كٶبەيدٸ!
بٸر كٷنٸ ميىما بٸر وي سارت ەتە قالدى.”تەەەك, ماعان نەگە ىلعي ناشار ادامدار جولىعادى وسى, نەگە مەن جۇرت سيياقتى جارقىراي الماي قالدىم, نەگە مەنٸڭ جولىم سەتسٸز بولا بەردٸ…” سول كەزدە تٷسٸنگەنٸم ولار ەمەس مەن ناشار ەكەنمٸن! تەك قانا ٶزٸم كٸنەلٸمٸن بەرٸنە دەگەن پروگراممانى ميىما قويدىم. سول سەتتەن باستاپ ٶمٸر ٶزگەردٸ. ادامدار دا ٶزگەردٸ, دوستار دا كٶبەيدٸ, كٶڭٸل-كٷيٸم دە ٶزگەردٸ.
ٶمٸردە ەڭ قيىنى ٶزٸڭدٸ ٶزگەرتۋ. اشۋلاناتىن كەزدە ٶزٸڭٸزدٸ توقتاتىپ ٷيرەنسەڭٸز اقىرىندا اشۋلاناتىن ادام تاپپاي قالاسىز. جەك كٶرەتٸن ادامنىڭ دا جاقسى جەرٸن تاۋىپ ماقتاپ ٷيرەنسەڭٸز جانىڭىزدا دوستار كٶبەيە باستايدى… ادامدارعا قىزعانىپ ەمەس, قىزىعىپ قاراساڭىز, سول قىزىققان دٷنيەڭٸز كٶپ ۇزاماي-اق سٸزدە دە بولاتىن بولادى. قۇدايعا شٷكٸرلٸكتٸ كٶپ ايتساڭىز نىعمەتتٸڭ استىندا قالاسىز! قاناعات ەتكەن سايىن ادامنىڭ نەسٸبەسٸ كٶبەيە بەرەدٸ. جٷرەگٸڭٸزدٸ تىنىشتاندىرىپ ٷيرەنسەڭٸز جٷزٸڭٸزدە نۇر پايدا بولادى.
ادامنىڭ بەتٸنە قاراعاندا جىميىپ قاراڭىز! ٷيدەن كٸر كيٸممەن شىقپاڭىز! كٶڭٸل كٷيٸڭٸز بولماسا كٶپشٸلٸكتٸڭ ورتاسىنا كٸرمەڭٸز! وتباسىنىڭ قۇپيياسىن سىرتقا شىعارماڭىز! ەشقاشان, ەشكٸمنٸڭ الدىندا اقتالماڭىز! ٶمٸر تاماشا دوستار! مەن سٸزدەردٸ ەرەكشە جاقسى كٶرەمٸن”, – دەپ جازدى اينۇر تۇرسىنباەۆا.
