– مەن كەرٸسٸنشە, اقشا ٷشٸن ەگدە جاستاعى ادامعا شىقپايمىن, توقال بولمايمىن دەپ ايتتىم. بۇل بارىپ تۇرعان سوراقىلىق, – دەيدٸ يمانباەۆا.
اكتريسا جالپى توقال الۋ مەسەلەسٸن قۇپتامايتىنىن تٷسٸندٸردٸ.
– بٸزدٸڭ ازاماتتار وعان دايىن ەمەس. ولار – سۋجٷرەك, بەرٸنەن قورقادى. «مەنٸڭ ٷش ەيەلٸم بار» دەپ اۋىزبەن ماقتانادى. ال شىن مەنٸندە ەكٸنشٸ نە ٷشٸنشٸ ەيەلٸ تاسادا قالىپ قويادى, شەت جاقتا بالاسىن تۋادى, بٸرٸنشٸ ەيەلٸ ولاردىڭ بار ەكەنٸن دە بٸلمەيدٸ.
توقالدار ادام ۇقساپ ەشقايدا بارا المايدى, تەك تىعىلىپ ٶمٸر سٷرەدٸ.
وندايدى اينالامنان, ٶز تانىستارىمنان كٶرٸپ جٷرمٸن. جالپى بۇلاي بٸرەۋدٸڭ توقالى بولۋدىڭ, تۇرمىسقا شىعۋدىڭ نە قاجەتٸ بار ەكەنٸن بٸلمەيمٸن. ەگەر ول توقالى تۋرالى بەيبٸشەسٸ, بالالارى بٸلمەسە? ەيەلدەر مۇنداي نەكەگە قالاي كەلٸسٸم بەرەدٸ, تٷسٸنبەيمٸن, – دەيدٸ ايگٷل.
