ارا مەن گٷلدٸڭ مۇڭى
– ەرينە, مەنٸ جاقسى كٶرگەنٸڭ جانىمدى جادىراتادى. بٸراق بويىمداعى بار نەرٸمدٸ سورىپ الاتىنىڭ جامان, – دەپتٸ گٷل اراعا ٶكپەلەپ.
– اينالانىڭ حوش ٸس پەن سۇلۋلىققا بٶلەگەن گٷلٸم, سەنٸڭ تەتتٸ شىرىنىڭ بٸزگە ازىق بولىپ تۇر عوي. بٸز سەنٸڭ شىرىنىڭدى عانا الىپ قويمايمىز, سونىمەن قاتار سەندەردٸ كٶكتەمدە توزانداندىرىپ, جەر ەلەمگە تارالۋلارىڭ دا كٶمەكتەسەتٸنٸمٸزدٸ دە ۇمىتپا, – دەيدٸ ارا.
– يە, اراجان سەنٸڭ ارقاڭدا جان-اققا تارالىپ جاتقانىمىزدى بٸلەمٸز. ول ٷشٸن ساعان العىستان باسقا ايتارىمىز جوق. شىندىعىندا بٸزدٸڭ ۋايىمىمىز باسقا. ادامدار بٸزدٸ بٸر-بٸرٸنە قۋانىش سىيلاۋ ٷشٸن جۇلىپ الىپ, سىيعا تارتادى. بٸزدەر ەكٸ-ٷش كٷن ادامدارعا قۋانىش سىيلاپ, تٶرٸندە تۇرامىز. ال بويىمىزدان ەل كەتٸپ سولىپ قالعاننان كەيٸن لاقىتىرىپ تاستايدى. كەيدە عۇمىرىمىزدىڭ وسىلاي كەلتە بولعانىنا قاتتى كٷيٸنەمٸن, – دەپ گٷل تاعى دا اراعا مۇڭايا قارايدى.
– ۋايمىڭدى بٸر كٸسٸدەي تٷسٸنەمٸن. ٶيتكەنٸ بٸز دە ادامداردان بٸرشاما زەبٸر كٶرٸپ جٷرمٸز. بٸزدەر كٷنٸ بويى بٸر تىنباي, گٷلدەن-گٷلگە قونىپ شىرىن جينايمىز. سول جيناعان شىرىنىمىز ادامدار بٸر كٷندە كەلٸپ, جارتىسىن الىپ كەتەدٸ. ولاردىڭ وسى ەرەكەتٸ بٸزگە دە ۇنامايدى, – دەپ ارا دا گٷلگە مۇڭىن شاعادى. سوندا گٷل:
– قايتەمٸز ەندٸ... جاراتۋشى بٸزدٸ ادامدار ٷشٸن كەرەك قىلىپ جاراتتى. انا تٸكەنەك سەكٸلدٸ بولساق, ەشكٸمگە كەرەك بولماي ەر جەردە شاشىلىپ جاتار ەدٸك, – دەيدٸ گٷل سۇلۋ تەرەڭ كٷرسٸنٸپ.
– راس ايتاسىڭ, بۇل جاراتىلىستىڭ زاڭى عوي. سوندىقتان وعان قارسى شىققانىمىز جاراماس, – دەپ ارا باسقا گٷلدٸڭ شىرىنىن جيناۋ ٷشٸن ۇشا جٶنەلەدٸ.
