Back

Шәміл-ау! Хал-жайымды білсең еді, Білмеймін қайтерімді

Фариза! Фаризажан, Фариза-қыз, Өмірде ақындардың бәрі жалғыз. Шыдай-шыдай ақыры жалығармыз, Бірімізден біріміз арылармыз. Біздерді де

Армана-ай,әкеттің-ау тым алысқа, Әкеттің-ау! Қайғы ма,қуаныш па?! Әншейін әуре болып журмін бе әлде, Әзірге

Хантәңірі Шыңның мен танымаймын аласасын, Төбе де аласамен таласасың. Тянь-Шаньның шашақтаулы найзасындай Қайсың Хан

Бәрі де үнсіз, Үнсіз аспан, үнсіз жер, Үнсіз орман, үнсіз таулар, үнсіз

Жазылар естеліктер мен туралы, Біреулер жан еді дер өр тұлғалы. Біреулер тұлпар

Тауға келсең, қыста емес, Күзде келгін! Қарсы алдыңнан табылар іздегенің. Жапырақтың көресің әлі-дағы, Тіршіліктен

Қазынам бар. Біреуге берсем бе екен?! Өкпелейді-ау бермесем, Берсем, бөтен. Бар байлықты қойныма тығып

Қайтсем сенің құтылам елесіңнен?! Отырасың қасыма келесің де. Сен өлгенсің, жаным-ау, мен

Өмір жайлы сұрай берме сен менен, Өмірді мен әлі зерттеп көрмеп

Көп кешікпей көктем де келер енді, Көгеретін тіршілік көгереді. Қу бұтағы арса-арса

- Мұқаш-ай! Қарасазды сағындым-ау! Сағындым-ау, суымды, тауымды да! -