Back

ШӘМІЛГЕ ЖАЗҒАН ХАТТАРДАН

Шәміл-ау!

Хал-жайымды білсең еді,

Білмеймін қайтерімді…

Кім сенеді?

Он жетімде өшіріп алған отым,

Қайтер ең, қайта қарып жүрсе мені?

 

Бір дертке ұшырадым бұл күнде мен,

Қоштастым сауығыммен, күлкімменен.

Жүрегім жерік болған жағдайы бар,

Бір пәле жатыр білем бүлкілдеген.

 

Ынтығып ыңкылменен, күңкілменен,

Жеткізіп айту қиын құр тілменен.

Бүгін маған жиырма керек боп жүр

Алдында хор қызының іркілмеген.

 

Белгілі саған менің маубастығым,

Сабырсыз, аузы күйген албастымын.

Кесемді алдыменен үрлеп алам,

Ыссы шайды аузыма алмас бұрын.

 

Ойласам, талай-талай қыр басыппын,

Досым деп, «доңызбен» де мұндасыппын…

…Шәміл-ау!

Қалың достан калған сен ең,

Қайтемін?

Ғашықпын мен,

Шын ғашықпын!!!

 

Ғашықпын!

Ғашыкпын деп білдірмедім,

(Белгілі: білдіргенім — бүлдіргенім).

Жарқ етіп жайдың оты шашылғанда,

Жалт беріп, қарауға да үлгірмедім…

 

 

Мұқағали Мақатаев